Загрузка...
მთავარი სხვა ჩვენ ვყვიროდით, მაგრამ ადამიანები გარბოდნენ, როგორც ტარაკნები! ბავშვებთან დასახმარებლად მხოლოდ ქუჩის...

ჩვენ ვყვიროდით, მაგრამ ადამიანები გარბოდნენ, როგორც ტარაკნები! ბავშვებთან დასახმარებლად მხოლოდ ქუჩის ძაღლებმა მიირბინეს

54
0
გაზიარება
Загрузка...
loading...

ასეთი ისტორიების გამგონე, უნებურად ფიქრობ იმაზე, რომ ბევრი ცხოველი უფრ მეტად ადამიანურია, ვიდრე თვითონ ადამიანები…

loading...

მარტის დასაწყისში ორი გოგონა რასტოვიდან 9 და 16 წლისა მიდიოდნენ მაღაზიაში პროდუქტებზე. ხელში გარდა პაკეტებისა ეჭირათ, მობილურები, რომელშიც დრო და დრო იყურებოდნენ.

ერთერთ მოსახვევში გოგონებს მოულოდნელად შევხვდათ 8 ადამიანისაგან შემდგარი ჯგუფი. ყველანი ზრდასრული კაცები იყვნენ, ჩაცმულები ბინძურ ტანსაცმელში. ეტყობოდათ სამუშაოდან უკან ბრუდნებოდნენ. ერთერთმა მათგანმა პატარა გოგონას, ნატაშას, ხელი ჩაავლო კაპიშონში: “ეიჰ, პატარავ! აბა მომეცი, ჩქარა მობულური!” და თავისი სიტყვების გამყარება მოქმედებით დაიწყო, გოგონას ხელი ამოუტრიალა.

უფროს დას ნატაშას დაცვა უნდოდა და თავდამსხმელს ჩანთა დაარტყა. მაშინ დანარჩენმა ყაჩაღებმა დაუწყეს მათ მუქარა. მოიხედავად ყვრილისა, “გვიშველეთ”, მათ დასახმარებლად არავინ გამოსულა. საშიში გარემოცვის დანახვაზე ყველანი შორს გარბოდნენ…

“მე ძალიან შემეშინდა და არ ვიცოდი რა მექნა, ნატაშა ძალიან ხმამაღლა ტიროდა, ხოლო ადამიანები გვერდს გვივლიდნენ…” ყვება მოსწავლე.

მაგრამ ამ დროს შენობიდან გამოცვივდა ძაღლების ხროვა. ცხოველებმა გოგონები წრეში მოაქციეს და თავდამსხმელებს მუქარით ღრენა დაუწყეს.

ქუჩის ძაღლები დროულად მოცვივდნენ ჩვენს დასახმარებლად. ერთმა კაცმა ახლო მდგომ ძაღლს ცხვირში ფეხი მიარტყა, მაგრამ ძაღლმა უკბინა მას და ისევ აგრძელებდა ჩვენს დაცვას” – ყვებიან ბავშვები.

დამნაშავეები აფორიაქდნენ. ხმამაღალმა ძაღლების ყეფამ ღურადღება მიიქცია და შემთხვევის ადგილას მარშუტკა გაჩერდა და ადამიანები გადმოვიდნენ. მაშინ ყაჩაღები მიხვდნენ, რომ საქმე გაფუჭდა დაყარეს წართმეული ტელეფონები და ჩანთა ასვალტზე და მიიმალნენ. გოგონებმა გადაიტანეს სტრესი, ერთერთ გოგონას ყელზე დარჩა ნაკვალევი დახეული კაპიშონისგან-იმდენად ძლიერ ექაჩებოდნენ. მაგრამ მათ არ დაივიწყეს ისინი, ვინც მათ დაეხმარათ!

“მე ჩემს დასთან ერთად გადავწყვიტე მადლობა გადაგვეხადა ოთხფეხა გადამრჩენელთათვის: ვიყიდეთ ნამცხვრები, რძე, პური და გაუმასპინძლით ძაღლების ხროვას. მე დიდი მადლობელი ვარ ამ ცხოველების. ჩემთვის გაუგებარია თუ რატომ არ დაგვეხმარა გამვლელი ადამიანები – მიუხედავად იმისა ხედავდნენ რომ თავს დაგვეხსნენ” – ვერ ხვდებიან გოგონები.

აი ასეთი გადარჩენის ისტორია. აქ უნებურად გაიხსენებ ყველას, ვინც ყვირის უსახლკარო ძაღლების დაჭერასა და განადგურებაზე.

ნუთუ ყველაფერი ასე მარტივია, ადამიანებო?

თუ მოგეწონათ სტატია გაუზიარეთ თქვენს მეგორებს
  • 220
    Shares
Загрузка...
loading...

დატოვე პასუხი

Please enter your comment!
Please enter your name here